biografie

Caroline: "Er is aan mij geen Kim Clijsters verloren gegaan, en wellicht ook geen tweede Appelmans of Monami, maar ik won toen wél tegen Laurence Courtois (die op haar 19de in de top-50 van de wereld stond, red.). Ik was niet uitsluitend met tennis bezig. Ik studeerde Latijn-Griekse, wat al die andere meisjes raar vonden. Maar ik vind sport nog altijd het meest pakkende wat er is. Ik zit te snotteren als Justine Henin voor de vierde keer Roland Garros wint."

Ooit woonde ze een lezing van Frank Vandenbroucke bij. Als (gewezen) sporter sprak de gedrevenheid waarmee die zijn verhaal vertolkte haar ontzettend aan.

De echte stap naar de politiek kwam er na haar vrijwilligerswerk in een tehuis voor vluchtelingen en een tehuis voor mishandelde vrouwen. Caroline was ervan overtuigd dat je enkel vanuit de overheid de situatie van mensen kan verbeteren. Daarom engageerde ze zich eerst in de JongSocialisten (JS). Ze werd er voorzitter en vormde in 2001 de JS om tot animo, een brede, open en progressieve Jongerenbeweging. Die aanpak typeert haar: ze heeft een duidelijk doel voor ogen. Niet achterom kijken en dingen realiseren waar de mensen beter van worden.

Caroline: "Daarom voel ik mij goed bij sp.a. Wij zijn de partij van de vooruitgang. We blijven niet vastgeroest aan het verleden maar kijken vooruit. We kijken alleen regelmatig achteruit om ervoor te zorgen dat iedereen mee kan."

Als Jongerenvoorzitter werd ze gecoöpteerd voor de senaat. Op vraag van Steve Stevaert verhuisde ze naar Mechelen. Daar voelde ze zich meteen thuis. Het klikte direct!

Na de verkiezingen van 2004 wisselde ze de senaat voor het Vlaams Parlement en werd er de sp.a-spirit fractievoorzitter.

Ondertussen verkozen de sp.a-leden Caroline ook als running mate van Steve Stevaert tot ondervoorzitter van sp.a. Ook hier heeft ze een duidelijke visie. Voor Caroline moet de partij niet enkel een partij voor arbeiders zijn, maar een partij voor alle werknemers.

Eind mei 2005 werd Steve Stevaert gouverneur van Limburg. Caroline nam tijdelijk het sp.a-roer over tot de voorzittersverkiezingen van oktober. Op 15 oktober werd ze opnieuw ondervoorzitter.

Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 trok Caroline een sterk vernieuwde en verjongde lijst in Mechelen. Het werd een klinkend succes dat ook tot bestuursdeelname leidde. Sinds januari 2007 is Caroline eerste schepen van Mechelen bevoegd voor werkgelegenheid, sociale economie, jeugd, onderwijs en middenstand.

Bij de recente federale verkiezingen was Caroline lijsttrekker bij de opvolgers. sp.a deed het bij die verkiezingen niet goed. In Mechelen werd het verlies deels beperkt.

Als gevolg van deze verkiezingsnederlaag trekt Johan Vande Lanotte zich terug als partijvoorzitter. Caroline stelt zich samen met Dirk Van Der Maelen kandidaat voor het voorzitterschap. Op het partijcongres van 21 oktober worden zij overtuigend verkozen. Samen met Dirk zet Caroline haar schouders onder een veranderingsproces binnen sp.a waarbij ze hun intentieverklaring systematisch uitvoeren.